บทที่ 128 เข้าใจกันและกัน

“ทำไมไม่เอาให้หนูขิมเองล่ะคะ”

“ฉันกลัวลูกจะไม่รับ ฉันรักหนูขิมไม่ต่างจากลูกๆทุกคน อยากขอโทษลูก อยากกอดลูก อยากบอกว่าพ่อรักลูก แต่ฉัน..” ดนุพันธ์พูดไม่ออกมองหน้าจันทรา “ขอบใจมากนะจัน ฉันขอโทษ ยกโทษให้คนเลวๆอย่างฉันด้วยนะ จันยังอยู่ในหัวใจของฉันตลอดไป..” ร่างสูงลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากบ้านหลังเล็กที่เข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ